Kunnen jullie je in maximaal 5 zinnen voorstellen?
M&L is all about having a good time. Wij zijn een hechte vriendengroep die oude
hits in een nieuw kleedje steekt. De band bestaat uit vijf mannen en één vrouw,
onze zangeres Melissa, vandaar de naam Men and a Lady. Tijdens een optreden
wordt het publiek op sleeptouw genomen doorheen de muziekgeschiedenis van
de jaren vijftig tot nu. We proberen een hoog muzikaal niveau te combineren met
speelplezier op het podium.
Wie zijn jullie muzikale helden? Door wie/wat zijn
jullie muziek gaan maken?
M&L is gegroeid uit de twaalfkoppige rock-n'-roll-bigband ‘Ben Eih & the Horny
Horns’, die zijn mosterd vooral haalt bij de rock-n'- roll-helden uit de fifties: Elvis
Presley, Chuck Berry, Little Richard, Jerry Lee Lewis,… Zij zijn er met zekerheid
de reden van dat Lawrens piano is gaan spelen. Zij liggen mee aan de basis van
de muziek zoals wij die vandaag kennen, en zijn zo zeker ook onze helden. Pieter
Jan wist dat hij gitaar wilde kunnen spelen toen hij rond 1991 voor het eerst Slash
hoorde spelen.
Wat voor optredens hebben jullie vooral gedaan
tot nu toe en wat is jullie doelstelling?
Wij hebben deze band speciaal opgericht omdat we met Ben-Eih (12 man sterk) niet meer binnen raakten in die typisch Belgische cafeetjes. Met Men and a Lady konden we terug in dat circuit gaan spelen. Die atmosfeer laat vaak een prima interactie met het publiek toe. Daarnaast speelden we eigenlijk overal waar men ons nog vroeg: trouwpartijen, publieke optredens, privéfeesten, bedrijfsfeesten. Onze doelstelling is eenvoudig: het publiek en onszelf keihard amuseren, en dat voor een correcte prijs. We aim at giving our audience a lot of bang for the buck. Enkele maanden geleden besloten we ook eigen nummers te maken. Hiermee waren we volop bezig toen het clashavontuur startte. In de toekomst willen we ons verder toeleggen op het toevoegen van eigen nummers en nieuwe covers.
Hoe vaak treden jullie gemiddeld per jaar op?
De band bestaat ongeveer twee jaar. We treden gemiddeld één keer per maand op.
Wat onderscheidt jullie van andere bands in jullie genre?
De dynamiek op het podium, de vocale veelzijdigheid van onze zangeres,
de muzikale meerwaarde van een saxofonist voor een voor het
overige typische groepsopstelling, de aandacht die wij besteden aan
de presentatie van de band (frisse, stijlvolle outfits), …
Hoe stellen jullie de repertoirelijst samen?
Dat is eenheel organisch proces. Wij hebben het met elkaar voortdurend
over nummers waarvan we vinden dat de band die ab-so-luut moeten
spelen. Buiten het feit dat wij een of ander nummer graag moeten willen
spelen, moeten we er ook van overtuigd zijn dat het nummer
in kwestie een publiek kan boeien.
Zijn jullie een democratische band of
is er een duidelijke hiërarchie?
Iedereen komt met voorstellen, en elke beslissing gebeurt in groep.
Er is geen leider die uiteindelijk knopen doorhakt, en dat is volgens onsde sterkte van Men and a Lady.
Hoe benaderen jullie de nummers? Wil je zo dicht mogelijk bij het origineel blijven of
hebben jullie de intentie om de nummers een eigen smoel te geven?
Hoewel we meestal van de originele versie vertrekken, wordt elk nummer in onze handen al snel tot iets nieuws geboetseerd, zowel naar structuur als zuiver muzikaal. Bij dit laatste houden we rekening met de functie van het nummer in onze setlist en met de mogelijkheden van elke muzikant.
Is het afgelopen jaar verandering gekomen in deze benadering? Hoe kijken jullie daar nu tegenaan?
Eigenlijk niet. De reacties van het publiek tijdens onze drie optredens binnen het Clash of the Coverbands-parkoers hebben aangetoond dat we de juiste nummers in ons repertoire hebben om een sterke setlist uit te puren.
De mogelijkheden voor bands om te spelen zijn de afgelopen jaren sterk verminderd en als band moet je steeds meer onderscheidend zijn.
Hoe gaan jullie hier mee om?
Gezien het feit dat wij allen nog een drukke baan hebben, mogen wij helemaal niet klagen over het aantal optredens dat we jaarlijks spelen. Daarbij komt dat vijf van de zes muzikanten van Men and a Lady ook nog lid zijn van Ben-Eih en The Horny Horns (en van nog andere bands). Bovendien halen wij erg veel plezier en energie uit samen repeteren. Als het al eens een maand wat minder gaat, wordt er steeds hard gerepeteerd.
Hoe zijn jullie tot het besluit gekomen om je in te schrijven voor The Clash of the Cover Bands?
Een vijftal jaar geleden namen we deel met Ben-Eih & The Horny Horns. Dit was een prettige ervaring en voor herhaling vatbaar…
Wat heeft The Clash of the Cover Bands tot nu toe voor jullie betekend? Wat zijn de belangrijkste effecten geweest?
The Clash presenteert je als band een aantal specifieke uitdagingen. Zo word je ertoe verplicht je hele performance te overdenken. Vooreerst moet je zorgen voor een gebalanceerde setlist die binnen de beperkte speeltijd het publiek meeneemt van start naar apotheose. Ten tweede ben je het aan jezelf verplicht de jurycommentaren ernstig te nemen en je act bij te schaven waar nodig. Ten derde wilden we het publiek visueel wat te bieden door onszelf in een nieuwe podiumoutfit te stoppen en door tijdens onze show voor beweging en dynamiek op het podium te zorgen. Tot slot heeft The Clash voor ons steeds een behoorlijke logistieke operatie met zich meegebracht. Gelet op de verre verplaatsingen naar Nederland hebben we onze fans steeds een totaalpakket willen aanbieden met daarin de inkom op de shows en een busreis, zodat elke show van onze band voor hen én voor ons een hele uitstap werd.
The Clash heeft onze band verder de unieke kans gegeven zich herhaaldelijk te meten tegen andere bands, die ook telkens het beste van zichzelf gaven.Tot slot haalden wij door onze deelname aan The Clash regelmatig de pers in België.
Wat zijn voor jullie de voor- en nadelen van het deelnemen aan ‘The Clash’?
De voordelen zijn talrijk. Zoals eerder gezegd verplicht onze deelname aan The Clash ons ertoe
onze hele act op een zo hoog mogelijk niveau te brengen. Daarvan zullen we altijd en op alle
fronten de vruchten kunnen plukken. De jurycommentaar, die op jarenlange ervaring gestoeld is,
was daarbij erg nuttig. We hebben verder veel geleerd van de bands die met ons het podium
deelden. Binnen de groep groeiden we ook allemaal meer naar elkaar, met samen een doel voor
ogen. De deelname leverde ons persaandacht op. Maar vooral, we hebben tot hiertoe veel plezier
gemaakt. Nadelen zien wij niet echt.
Wat zijn jullie sterke en minder sterke punten?
Hoe harder je best doet om het goed te doen, hoe duidelijker het wordt hoeveel parameters je
daarvoor onder controle moet kunnen krijgen. Wij zijn ons bewust van de groeimarge die er nog is,
en tegelijkertijd ook van de grenzen daaraan.
Anderzijds zijn wij een hechte groep die graag doet wat ze doet, en dat straalt ook af op ons
publiek.We geloven in wat we doen, we geven wat we hebben, en slagen er altijd wel in ons
publiek met een
glimlach naar huis te sturen.
Hebben jullie bepaalde rituelen/gewoontes voordat jullie gaan optreden?
Niet zoals voetballers dat vaak hebben. Wel proberen we voor onze show samen te eten. Zo
koppelen we het nuttige aan het aangename en kan er op een ontspannen manier naar het optreden
worden toegeleefd.
Stel dat jullie ‘The Clash of the Cover Bands Award’ zouden winnen, welk nummer zouden jullie dan kiezen om als single uit te brengen? Wordt het dan een cover of een eigen nummer? En waarom juist dát nummer?
Daar zal eerst nog wel een keer moeten over gediscussieerd worden, vermoed ik. Het zal meer dan waarschijnlijk een cover worden aangezien we in de eerste plaats een coverband zijn en ten tweede omdat we nog aan onze eigen nummers aan het sleutelen zijn.